Boşanma, yalnızca eşler için değil, çocuklar için de büyük bir değişimdir. Ancak araştırmalar, boşanmanın kendisinden çok, süreç boyunca yaşanan çatışmaların ve ebeveynlerin çocuğa nasıl yaklaştığının çocuğun uyumunu belirlediğini göstermektedir. Doğru iletişimle çocuklar bu süreci daha sağlıklı atlatabilir.
Kararı nasıl anlatmalı?
Mümkünse iki ebeveynin birlikte, sakin bir ortamda ve çocuğun yaşına uygun bir dille konuşması önerilir. Ayrıntılı gerekçeler ve suçlamalar yerine, kararın yetişkinlerin kararı olduğu, çocuğun bu durumda hiçbir suçu olmadığı ve iki ebeveynin de onu sevmeye devam edeceği açıkça söylenmelidir. Çocuğun hayatında nelerin değişeceği, nelerin aynı kalacağı somut olarak anlatılmalıdır.
Yaşa göre tepkiler
Küçük çocuklarda gerileme, uyku sorunları ve ayrılık kaygısı görülebilir. Okul çağındaki çocuklar suçluluk, ebeveynlerin barışacağı umudu ve sadakat çatışması yaşayabilir. Ergenlerde ise öfke, içe kapanma ya da sorumluluk yükü hissetme görülebilir. Bu tepkilerin önemli bir kısmı zamanla azalır.
Çocuğu çatışmanın dışında tutmak
Çocuğun yanında diğer ebeveyni kötülemek, çocuğu mesaj taşıyıcı olarak kullanmak, ondan taraf tutmasını beklemek ya da diğer ebeveyn hakkında bilgi toplamak çocuğa en çok zarar veren davranışlardır. Çocuk, iki ebeveynini de sevmekte özgür hissetmelidir.
Yeni düzen
Düzenli ve öngörülebilir bir görüşme programı, iki evde benzer kurallar ve çocuğun alışkanlıklarının mümkün olduğunca korunması güven duygusunu destekler. Ebeveynler arasındaki iletişimin çocuğun ihtiyaçları etrafında sürdürülmesi önemlidir; bu konuda ebeveyn danışmanlığı faydalı olabilir.
Ne zaman destek alınmalı?
Çocuğun tepkileri aylar geçmesine rağmen azalmıyorsa, okul başarısı ve arkadaşlık ilişkileri belirgin şekilde etkilendiyse ya da yoğun üzüntü, öfke ve kaygı sürüyorsa uzman desteği alınmalıdır. Küçük çocuklar için oyun terapisi, ergenler için ergen psikoloğu ile görüşme uygun seçenekler olabilir.